Erkek kadına dedi ki:
- Seni seviyorum,
ama nasıl?
avuçlarımda camdan bir parça gibi kalbimi sıkıp parmaklarımı kanatarak kırasıya, çıldırasıya...

Erkek kadına dedi ki:
- Seni seviyorum, ama nasıl?
kilometrelerce derin, kilometrelerce dümdüz,
yüzde yüz, yüzde bin beşyüz
yüzde hudutsuz kere yüz...

Kadın erkeğe dedi ki:
- Baktım
dudağımla, yüreğimle, kafamla;
severek, korkarak, eğilerek,
dudağına, yüreğine, kafana.
Şimdi ne söylüyorsam
karanlıkta bir fısıltı gibi sen öğrettin bana...
Ve artık
biliyorum:
Toprağın
Yüzü güneşli bir ana gibi
En son, en güzel çocuğunu emzirdiğini...

Fakat neyleyim
saçlarım dolanmış
ölmekte olanın parmaklarına
başımı kurtarmam kâbil
değil!
Sen
yürümelisin,
yeni doğan çocuğun
gözlerine bakarak...

Sen
yürümelisin,
beni bırakarak...

Kadın sustu.

SARILDILAR

Bir kitap düştü yere...
Kapandı bir pencere...

AYRILDILAR...

Ayrılık nedir bilir misiniz
Ayrılık kanadı kırık bir kuştur
Ayrılık kavuşmayan varılmayan
Bitmez yollarda yokuştur

-Ne zaman paspal giyinip çıksan dışarı;
herkes bayramlıklarını giymiş gibidir.
-Ne zaman yalnız kalmak istesen;
herkes başına dikilir.
-Ne zaman birini aramaya ihtiyacın olsa;
o an şarjın tükenir.

-Ve ne zaman birini sevmeye başlarsın,
O zaman o, gitmeye karar verir..

İnsan, yaşamın ayrıcalığını bazen de tam öleceği zaman hisseder. Yaşamı bir film şeridi gibi gözlerinin önünden geçmektedir. Öldükten sonra nelerden mahrum kalacağını görür insan.Yaşam sevinçleri gelir aklına insanın, birazda üzüntüleri tabi. Ölüm yaklaşınca bunların bir ayrıcalık olduğunu fark eder. Yaşamın bir ayrıcalık olduğunu yani.